Climbing team

Mára Holeček *1974
Adres zamieszkania:Praga, Republika Czeska
Pierwsza wspinaczka:Kiedy dorosłem do czwartego roku swojego życia, ojciec uznał, że jestem już na tyle sam sobie niebezpieczny, że dla mojego trwania na tej planecie konieczne jest nadanie mojemu życiu lekcji i ładu. Wyniknęło to z jego poprzednich doświadczeń, kiedy moje samobójcze próby wejścia gdziekolwiek i zwalenia się skądkolwiek miały nasilający się charakter. I w ten sposób jako brzdąc pojawiłem się z liną na skałach. Poczucie zwycięstwa ojca, że dużej wysokości będę się bał, wkrótce wygasło. Kolejne próby zawalenia mnie innymi sportami w takcie dojrzewania w celu odciągnięcia uwagi od zdobywania pionów skończyły się tak samo niepowodzeniem. Jak to często bywa, rodzicielskie środki wychowawcze są absolutnie nieskuteczne.
Najtrudniejsze wejście, z którego jesteś dumny:Słowo dumny brzmi lekko samolubnie, użyję więc raczej słów jak np. przeżył albo zafundował sobie gratkę.
Skałki
Ponieważ urodziłem się w czeskiej kotlinie, korzystam z naszego dużego bogactwa w postaci skał piaskowcowych. Lubię zarówno drogi „morałowe“, jak i sportowe. Na piasku najwięcej wylazłem RP 10c, a na skałach wapiennych wymęczyłem 8b.
Góry
Grandess Jorases – ściana Pł „Manitua“, Pakistan/Karakorum/Amin Brakk 5850 m pierwsze wejście, nazwa drogi „Czech Expres“ ściana Z , Chile/Patagonia/Cerro Central 2800 m – nowy wariant, nazwa drogi Makarony Poritge Junction ściana W, Chile/Patagonia/Escudo 2600 m – pierwsza powtórka, nazwa drogi The Dream ściana W, USA/Yosemite/El Capitan – powtórka dróg skalnych – Wyoming Wheel Ranch, Kirgistan/ Pamiro-Alay/Peak 4810 m pierwsze wejście, nazwa drogi „Otíkovy mokré sny“ ściana PłZ, Kirgistan/Pamiro-Alay/Octouber 3850 m pierwsze wejście, nazwa drogi „Otíkovo vítězství“ ściana Pł, Nepal/Himalaje Centralne /Kyashar 6750 m pierwsze wejście, nazwa drogi „Ramro Chaina“ ściana PdW, Indie/Himalaje Garwalskie/Mt. Meru 6310 m – pierwsze wejście, nazwa drogi „Filkův nebeský smích“ ściana PłW.
Na piasku na pewno prowadzi region adrszpaski – królestwo teplickie, Dolina żlebska, Tisá - Ostrov, Skały Příhrazkie i Drábskie, Prachovskie Skały – wskazać jedną z nich nie można, ponieważ każdy rejon ma swój urok. Na wapnie nie zdecydowanie Krabi w Tajlandii, zawsze mi się to kojarzy ze słońcem, totalnym nastrojem wspinaczkowym, pluskaniem w morzu i popijaniem długich drinków.
Czas wolny:Kiedy wyobrażę sobie wolny czas, to wypływa słowo nuda. Nie lubię się nudzić... a więc się ruszam.
Dlaczego zajmujesz się akurat wspinaniem:Niczego innego nie umiem...
Treningowy dzień:Do wspinaczki podchodzę jako do stylu życia. A więc dążenie do proporcji jak najwięcej się wspinać i jak najmniej pracować. Normalny dzień oznacza wspinanie dopóki to jest zabawne, a następnie wymywający i wszystko uspokajający godzinny bieg.
Źródło twojej motywacji:Wystarczy uważnie patrzeć wokół siebie i nie zapomnieć marzyć i bawić się wyobraźnią.
Najostrzejsza przygoda w górach:Nie mam, wszystko po czasie wyblaknie i przebarwi na różowo.
Wzór do naśladowania:H. Bul, D. K. Scott, Ch. J. S.Bonington, ale nie muszę szukać tylko w obcych krajach, na przykład okres Joski Rakoncaja albo Pepína Nežerki jest dla mnie wzorem i ideowo bliskim.
Pogląd na aktualny świat wspinaczki:Dobry. O ile stale będę miał wokół siebie ludzi, którym wspinaczka przynosi źródło radości, to i mój świat będzie się wokół nich kręcił. To całkowicie wystarczy.
Motto:Robić to, co mnie bawi, i starać się tym nie niepokoić i nie drażnić swojego najbliższego otoczenia.
Plany na przyszłość:Stać się rentierem i korzystać z życia.
Gadka o samym sobie:Nic nie przychodzi mi na myśl. Może tylko to, a nie wiem, czy mam to o sobie zdradzić, ale bardzo nie lubię pisać o sobie...
Fatal error: Call to undefined function: dogalery() in /stor1/mytendon/html/pl/climbing/holecek-mara.php on line 43
