typologia lin

Liny pojedyncze:

Lin tych używa się wykorzystując jedną żyłę, co pozwala na użycie w większości sytuacji, w których nie występuje zwiększone ryzyko uszkodzenia liny spadającymi kamieniami. Lin tego typu używa się we wspinaczce w skałkach, skałach, na sztucznych obiektach oraz podczas wspinaczki wielkościanowej. Liny występują w rozmiarach 9mm lub większych. Wraz ze wzrostem średnicy liny zwiększa się jej wytrzymałość i liczba odpadnięć, ale rośnie również jej waga. Z tego powodu konieczne jest zachowanie równowagi pomiędzy grubością liny a jej masą.

Liny bliźniacze:

Muszą być stosowane zawsze w parze z identyczną liną tego samego systemu i wpinane razem w te same punkty asekuracyjne. Są stosowane podczas wspinaczki klasycznej w niestabilnym terenie oraz tam, gdzie chcemy zmniejszyć ryzyko uszkodzenia liny przez kamienie lub ostre krawędzie skał. Sytuacje takie nie muszą mieć miejsca tylko w górach: warunki takie można spotkać także w słabo eksplorowanych niższych rejonach skalnych.

Liny połówkowe:

Gdy używamy tych lin jako bliźniaczych wpinając obie żyły w te same punkty asekuracyjne zapewniamy sobie jedynie standardowe zabezpieczenie. Prawidłowe wykorzystanie takich lin polega na rozdzieleniu żył i wpinaniu ich do przelotów znajdujących się odpowiednio po prawej i lewej stronie, dzięki czemu można znacznie zwiększyć osiągnięty poziom bezpieczeństwa.

• oplot - zespół splotów
• jądro - może być splecione (z przędzy) albo jest utworzone przez zespół "dusz" ( identyczna ilość lewo- oraz prawoskrętnych)
• splot - zespół przędzy (w większości 1 lub 2 przędzy)
• przędza - zespół włókien (włókno skręcane – kilka częściowo skręconych multifilamentów)
• włókno - zespół filamentów - multifilament
• filament - jednostka liny (przechodzi bez przerwania przez całą długość liny)